Engels over de hele wereld

Vloeiend Engels spreken, welke ouder wil dit niet voor zijn of haar kind? Engels is dé onbetwiste wereldtaal: op internationale scholen voor expat-gezinnen, binnen de wetenschap en het hoger onderwijs, bij consulaten, om internationaal te kunnen netwerken. Met Engels kun je over de hele wereld terecht.

Niet alleen in Engeland

Op veel plekken wordt Engels gesproken, in vele schakeringen. Mensen kennen vaak het verschil tussen ‘American English’ en “British English’ -, ook wel aangeduid als de Cambridge variant. Maar er zijn nog meer grote stromingen binnen de Engelstalige wereldbevolking. Denk eens aan de inwoners van Australië of Canada – zij spreken Engels met een eigen tongval en eigen specifieke uitdrukkingen. Daarnaast zijn er kleinere naties waar Engels wordt gesproken als ‘eerste taal”: bekende voorbeelden zijn Ierland, Malta en Jamaica.

Engels als tweede taal

Er zijn ook veel gebieden waar het Engels een officiële status heeft, al is het niet de moedertaal van de meeste inwoners. Dit is onder andere het geval in Zuid-Afrika, de Filipijnen en in Rwanda. Vaak hangt dit samen met de voormalige koloniale status van het land in kwestie. Ook in India is het Engels, na Hindi, de tweede meest gesproken taal – vooral onder de elite. Indiase studenten waaieren vaak uit over de wereld met een zeer goede beheersing van het Engels.

In het oog springende verschillen

Wie kijkt naar het gebruik van Engels over de hele wereld, kan niet om de verschillen heen. Specifieke woorden, spelling en uitspraak verraden vaak feilloos of iemand uit Amerika of uit Engeland komt. Opvallend genoeg kennen Nederlandse kinderen vaak vooral de Amerikaanse zegswijze, omdat ze deze ook het meest horen op televisie en social media.

Een eigen idioom

Een belangrijk verschil in Engels taalgebruik blijkt uit woorden die in het Verenigd Koninkrijk worden gebruikt, maar in de Verenigde Staten vreemd klinken, omdat de Amerikanen een synoniem gebruiken. Een bekend voorbeeld is ‘lift’ versus ‘elevator’ of ‘chips’ versus ‘(French) fries’. Het Australisch voegt niet echt eigen woorden toe aan de taal, maar wel afkortingen: ‘arvo’ voor ‘afternoon’ en ‘bikie’ voor een motorrijder bijvoorbeeld.

Overige verschillen

Ook wanneer hetzelfde woord wordt gebruikt zijn er opvallende verschillen: namelijk in uitspraak en in spelling. Een ‘native speaker’ hoort feilloos of iemand uit Amerika komt en we kennen allemaal het knauwerige toontje waarop Australiërs Engels spreken. Voor de spelling zijn er een aantal ezelsbruggetjes en regels. Je favoriete kleur is in het VK je ‘favourite colour’ en in de VS wordt dat plotseling ‘favorite color’. Het belangrijkste voor iemand die de taal leert is het weten dat deze verschillen er zijn, zo kun je er bewust mee omgaan.

Vroeg beginnen

De beste fase om een taal te leren is in de jeugd. Het is zonde als kinderen op het gebied van Engels alleen hun eigen conclusies trekken op basis van het mainstream aanbod in de media, gecombineerd met een vleugje schoolengels. Op school wordt overigens aan deze verschillen binnen de taal weinig aandacht besteed. Daarom kan het belangrijk zijn op zoek te gaan naar andere plaatsen waar een kind Engels kan leren. Tijdens een zomerkamp bijvoorbeeld, komen jongeren actief in aanraking met de taal en leren ze spelenderwijs hóe belangrijk en veelzijdig de Engelse taal is in de wereld.

Houd het vloeiend

Als het taalniveau van de kinderen een boost heeft gekregen is er eigenlijk niets leukers dan ze dit in de praktijk te laten brengen. Dit kan natuurlijk tijdens een reis naar een land waar Engels de voertaal is. Laat je kind bijvoorbeeld het woord voeren in een winkel of een restaurant. Maar daarnaast zijn er andere manieren om actief bezig te blijven met de taal. Het kan enorm stimulerend werken om af te spreken met de andere deelnemers van de kampweek of met klasgenootjes en elkaar in het Engels helemaal bij te praten over alle belevenissen.

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Pinterest
Email
3 Dagen